of of of çok sıkılıyorum öyle böyle değil. bir şey dinleyemiyorum okuyamıyorum göremiyorum bakamıyorum duyamıyorum. her yerde o var. onun hatırlattıkları var. çoğalarak katlanarak büyüyor da büyüyor.

her şey dursun istiyorum. ama dursun. gerçekten dursun.

anlamsızlık bu ya. tam da bu kabuslar geçti derken acımı 2 ile güzelce çarpıyorum. mideme yumruğu yine cesurca yiyip köşeme çekiliyorum.

hani nerede havada yavaşça süzülüp de yere düşecek olan beyaz havlum?

hani nerede?

havlu aslında hiç yok. hepsi, tümü, tüm bu yaşananlar sınavsa; sınavın zorluluğunu perçinlemek adına havlu hiç gelmeyecek ya bunu da içten içe biliyorum...lanet.