özlem sadece güzel bir kızın ismi değil.

tüm yokluklarımın simgesisin. dünyadaki tüm taşlar benim göğsüme çökmüş gibi. en büyüğü de sensin. kaç sene geçti... artık düşünmeden söyleyemiyorum. kahroluyorum. metamorfoz hikayesini de çok sevmemiştim zaten. sürekli maviliğini düşünüyorum, yumuşaklığını, sesini, kokunu , kızışını belki de çok ender gördüğüm gülüşünü ( ama içten olanını diyorum )

saçma sapan gülerek manasızca seni günlük konuşmalarıma katıyorum. gereksiz cümlelerime özne - dolaylı tümleç - fiil yapıyorum. affet.

"atalarım kadar yaşayacaksam eğer şu an orta yaşlarımdayım."

belki de kimse anlamadı. ya da usulca üstünü örttü. örtmelerine izin verdim. sakin cinnetime kimseyi dahil etmeyi çok istememiştim zaten.

aramızda fiziksel mesafeler olmasını çok isterdim. maddeyi aşardık. ama manada takıldık. sonsuza kadar.

sonsuzluk ne ise.

"Maybe this world is another planet's Hell."